Nu heb ik jullie advies eens nodig. Werknemer die meer dan 10j in dienst is, is 7 maanden geleden uitgevallen met een burnout.
De reden zou persoonlijke situatie thuis zijn gecombineerd met werkdruk. Werknemer gaat in ziekteverlof en blijft 3 maanden thuis zonder enig contact met werk (tot hier geen probleem, heb zelf een soort burn out gehad, dus ik weet wat het is om mentaal zeer diep te zitten). Tijdens die afwezigheid merkt werkgever op dat er van werkdruk niet veel sprake is. Maar goed, voor persoon in kwestie zou het best kunnen dat zelfs een beetje werk zou overkomen als werkdruk.
Werknemer hervat het werk in progressieve 40%. Maw, 2 dagen per week. Het val hard op hoe extreem gelukkig werknemer is. Des te beter voor hem dat alles goed lijkt te gaan zou je denken. Maar er stelt zich hetvolgende probleem: werknemer zit te verkondigen tegen andere collega’s hoe goed hij het nu wel niet heeft. 2 dagen werken en de rest slapen, eten en gamen. Dit heeft als gevolg dat zijn collega’s die wel full time werken dit niet echt kunnen appreciëren. En dit veroorzaakt een toxische situatie. Wat ook opvalt is dat van iemand die al redelijk strikt was met werkuren dat die nu extreem strict is geworden. Paar minuten voor einde werktijd staat werknemer al trappelend klaar om te vertrekken en zelfs een kleine werkgerelateerde vraag is er dan te veel aan. Tijdens de werkuren rondlopen en niet relevante gesprekken voeren is dan weer de normaalste zaak van de wereld. Als er wordt gevraagd naar bv zijn dokter, zegt hij laconiek: die maak ik wijs wat ik wil en bij volgende doktersbezoek heeft hij terug een maandverlenging gekregen aan 40%.
De laatste twee maanden is hij niet meer op kantoor geweest omdat hij voor zijn 40% werkdagen verlofdagen heeft genomen. Hij zou dus terug beginnen werken vanaf 5/1 al of niet nog steeds in progressieve. Daar hij tot gisteren 30/12 nog steeds geen contact had opgenomen met werkgever over een al dan niet vervolg mbt werkdagen besloot werkgever hem een paar keer proberen te contacteren maar dit zonder gevolg, persoon neemt niet op of reageert niet op bericht van HR (werknemer heeft trouwens gsm en simkaart van werkgever).
Nu 1/1 (vandaag dus)krijgt werkgever uit het niets een mail met melding: ‘Ik ben ziek.’ en een ziektebriefje met verlenging voor twee weken. Dit briefje is opgemaakt op 26/12. Ik weet niet of het verplichting is van werknemer om werkgever zo snel mogelijk op de hoogte te brengen?
Ondertussen wordt het ook meer en meer duidelijker dat werknemer niet veel toegevoegde waarde meerheeft voor de firma en dat uitbesteding de betere optie is voor het weinige werk dat uitbesteed dient te worden.
Bij laatste gesprek, toen hij pas terugkeerde uit ziekte en startte met zijn 40% progressieve vertelde werknemer nog dat hij zijn job steeds graag deed en dit nog altijd graag doet. Hij heeft zelfs nog bevestigd dat hij wil doorgroeien naar een hogere functie met meer verantwoordelijkheden. Tegelijkertijd meldde hij ook terloops dat hij graag ouderschapsverlof zou willen nemen in de toekomst.
Ik weet dat dit een eenzijdig verhaal is maar het is wat het is. Werkgever, die mijn inziens een zeer goede werkgever is, heeft veel geduld maar dit is niet normaal en al zeker niet collegiaal.
Maar wat zijn de juridische mogelijkheden voor werkgever in een zaak als deze? Kan werkgever werknemer wel in opzeg zetten (indien werknemer zich dan toch van zijn goede kant laat zien en terug gemotiveerd, kan dit nog altijd terug gedraaid worden. Maar goed, die kans zal, vrees ik, zeer klein zijn).
Bedankt voor jullie juridische feedback en moge 2026 een zorgeloos jaar worden.
ED