Ik heb een algemene juridische vraag over uitvoerend beslag in België, meer bepaald in samenhang met een persoonlijk faillissement.
Situatie (abstract en vereenvoudigd):
– er bestaat een oud vonnis (±2009) dat een schuld vaststelt; verjaring is gestuit;
– de schuldenaar is nadien persoonlijk failliet verklaard;
– de schuldeiser heeft zijn vordering niet ingediend in het faillissement;
– jaren later wordt alsnog een uitvoerend beslag onder derden gelegd;
– voorafgaandelijk werd RegSol blijkbaar niet geraadpleegd;
– het beslag raakt o.m. een rekening die onder gerechtelijke curatele valt;
– pas na het beslag krijgt de deurwaarder (en de advocaat van de schuldeiser) kennis van het faillissement;
– ondanks die kennis wordt het beslag niet opgeheven of opgeschort, maar laat men het voortduren tot een gerechtelijke procedure wordt opgestart.
Mijn vragen:
Klopt het dat een uitvoerend beslag in principe niet (meer) mogelijk is zodra een persoonlijk faillissement is uitgesproken, en dat een correcte RegSol-raadpleging dit beslag had moeten verhinderen?
Welke zelfstandige verplichtingen rusten op een gerechtsdeurwaarder bij het leggen van een beslag:
– moet hij RegSol raadplegen vóór uitvoering?
– en mag hij een beslag laten voortduren zodra hij kennis krijgt van een faillissement, louter “in afwachting van instructies”?
Rust er, eens de onregelmatigheid bekend is, een plicht tot actieve correctie (opschorting of opheffing) op de deurwaarder en/of de advocaat van de schuldeiser?
Hoe kijken beslagrechters in de praktijk naar het volharden in een beslag nadat zulke onregelmatigheden (faillissement, curatele) zijn gesignaleerd?
Ik zoek geen advies voor een concreet dossier, maar een juridische duiding van de geldende principes en de gebruikelijke praktijk.